1 00:00:04,780 --> 00:00:08,994 در فصل ششم ما معروفترین بخش کتاب اینه اید ویرژیل را می بینیم 2 00:00:08,994 --> 00:00:12,924 سفر به دنیای مردگان البته ما چنین چیزی را در 3 00:00:12,924 --> 00:00:15,942 اودیسه قبلا دیده بودیم ولی توصیف ویرژیل بسیار متفاوت است 4 00:00:16,113 --> 00:00:20,669 چیزی که در ابتدا می توانیم در نظر بگیریم این است که دنیای مردگان ویرژیل 5 00:00:20,669 --> 00:00:23,801 دارای کارایی های متفاوتی نسبت به حماسه های هومر است 6 00:00:23,972 --> 00:00:28,585 به یاد داریم در زمان هومر، وقتی هومر در مورد رفتن اودیسه به 7 00:00:28,585 --> 00:00:31,718 جهان مردگان صحبت می کند، اودیسه می رود آن پایین و در تلاش است تا 8 00:00:31,718 --> 00:00:36,274 بداند چه کار اشتباهی انجام داده و چطور می تواند اشتباهش را درست کند 9 00:00:36,274 --> 00:00:41,176 این مسئله برایش دردسرهای زیادی ایجاد کرده است او سعی دارد تیریسیاس را پیدا کند و 10 00:00:41,176 --> 00:00:45,128 از او اطلاعاتی به دست بیاورد که چه چیزی باید اصلاح بشود 11 00:00:45,322 --> 00:00:50,569 در آن پایین کاملا روشن است که دنیای مردگان، به نوعی، تنها یک سلول بسیار بزرگ 12 00:00:50,569 --> 00:00:53,290 زندان است. آنجا جایی ست که مردگان و ارواح 13 00:00:53,603 --> 00:00:56,162 می روند و همه انها هم ترجیح می دهند که زنده باشند 14 00:00:56,319 --> 00:01:00,079 هیچ اتفاق خاصی در آن پایین نمی افتد. تنها چند گناهکار معروف هستند که در آنجا 15 00:01:00,079 --> 00:01:03,317 برای ابد مجازات می شوند. ولی باقی افراد همه در یک سطح هستند 16 00:01:03,317 --> 00:01:06,242 همه آنها فقط خاکستری هستند و همه شان آرزو داشتند که زنده بودند 17 00:01:06,242 --> 00:01:10,472 در آنجا اینطور نیست که افراد خوبی وجود داشته باشند که از چیزهای خوب برخوردار شده باشند و 18 00:01:10,472 --> 00:01:13,658 کسانی که زیاد خوب نبوده اند و به همین جهت مجازات بشوند 19 00:01:13,815 --> 00:01:16,531 چنین چیزهایی در دنیای مردگان هومر اتفاق نمی افتد 20 00:01:16,531 --> 00:01:20,604 البته به غیر از آن چند گناهکار معروف که کارهای بسیار بدی در رابطه 21 00:01:20,604 --> 00:01:23,529 با خدایان مرتکب شده اند. آنها مجازات می شوند. ولی این چندتا استثنا هستند 22 00:01:23,529 --> 00:01:26,976 حالا وقتی می رویم به دنیای مردگان ویرژیل اوضاع متفاوت می شود 23 00:01:26,976 --> 00:01:32,420 آنجا با دقت توسط ویرژیل پرداخته شده است به عنوان مکانی که قواعد اخلاقی در آن پایگذاری 24 00:01:32,420 --> 00:01:35,653 شده است. آنهایی که در زندگی کارهای خوبی کرده اند 25 00:01:35,653 --> 00:01:41,314 پس از مرگ زیبا می شوند و برای دوره های طولانی از نعمتهای لذت بخش و شاد 26 00:01:41,314 --> 00:01:44,737 که آنها را دوره کرده است بهرمند هستند برای آنهایی که شرارت کرده اند 27 00:01:44,737 --> 00:01:49,394 آنهایی که بدی در زندگی داشته اند زندگی وحشتناکی بعد از مرگ پیدا می کنند و 28 00:01:49,394 --> 00:01:52,928 و به صورت کامل و به صورت جسمانی مجازات می شوند دنیای مردگان ویرژیل 29 00:01:53,097 --> 00:01:56,295 کاملا متفاوت است و چه تفاوتی! 30 00:01:56,295 --> 00:01:58,763 و چه تضادی با آنچه که در هومر اتفاق می افتد! 31 00:01:58,932 --> 00:02:03,532 در اینجا تداخل یک سری سنت ها ویرژیل را در ساختن چنین 32 00:02:03,532 --> 00:02:07,628 عقایدی کمک می کند که زندگی پس از مرگ چیست بر اساس سنت های 33 00:02:07,628 --> 00:02:11,611 موجود در خداشناسی رومی ها. تصور رومی ها از خدایانشان 34 00:02:11,780 --> 00:02:16,631 و بعضی از آنها هم ارجاع دارد به یک سری متون یونانی مخصوصا فلسفه فیثاغرسی 35 00:02:16,631 --> 00:02:21,688 و به عنوان مثال در کتاب وقتی به ورود به جهان مردگان می رسیم 36 00:02:21,688 --> 00:02:26,004 شباهت کاملی با کتاب جمهوری افلاطون فصل دهم را مشاهده می کنیم که این ویرژیل را به قلب آتن باستان پیوند می زند 37 00:02:26,004 --> 00:02:31,398 زمانی که افلاطون از این عقاید صحبت می کند خیلی چنین چیزهایی متداول نیست ولی 38 00:02:31,398 --> 00:02:36,657 وقتی ویرژیل جهان مردگانش را اینگونه توصیف می کند این عقاید در غرب کاملا جا می افتند 39 00:02:36,657 --> 00:02:41,849 و این عقیده در مورد زندگی پس از مرگ در کلام مسیحی هم نفوذ می کند 40 00:02:41,849 --> 00:02:47,137 جهانی که قواعد اخلاقی در آن نهادینه شده است. این عقیده البته عقیده گسترده ای است 41 00:02:47,137 --> 00:02:53,577 و ما در اینجا هم شاهد این عقیده هستیم. در یک هیئت اسطوره ای بسیار قدرتمند که ویرژیل 42 00:02:53,577 --> 00:02:57,575 در کتاب اینه اید فصل ششم ارائه داده. ویرژیل خیلی با جزئیات در مورد وقایع 43 00:02:57,575 --> 00:03:01,067 صحبت می کند. جزئیات چنان طراحی و پرداخت شده اند که 44 00:03:01,067 --> 00:03:05,812 شما متوجه می شوید که ویرژیل ذهن دلیل تراش خودش را کاملا به میدان آورده تا 45 00:03:05,812 --> 00:03:09,370 تمام سوالات را در مورد جهان مردگان روشن کند. ولی در توصیف هومر همه چیز مه آلود است 46 00:03:09,370 --> 00:03:13,455 اودیسه مسافت زیادی را طی می کند و بعد فرود می آید و بعد ارواح 47 00:03:13,455 --> 00:03:18,331 از غار بیرون می آیند تا با او صحبت کنند. در ویرژیل ما یک معماری کامل از همه چیز 48 00:03:18,331 --> 00:03:21,164 و اینکه چطور عمل می کنند را شاهد هستیم 49 00:03:21,164 --> 00:03:25,777 دنیای مردگان جای اسرارآمیزی ست همانطور که قبلا هم دیدیم 50 00:03:25,777 --> 00:03:28,940 آسان می شود واردش شد ولی به سختی می توان از آن بیرون آمد 51 00:03:29,134 --> 00:03:34,388 ما این را در سطرهای 90 تا 185، مطابق این ترجمه ای که برای این کلاس استفاده می کنیم، می شنویم 52 00:03:34,388 --> 00:03:38,216 البته این ساده است که راهمان را به دنیای مردگان پیدا کنیم 53 00:03:38,216 --> 00:03:42,018 مرگ به هر یک از ما بسیار نزدیک است و متاسفانه به همه ما نزدیک است 54 00:03:42,194 --> 00:03:45,646 ما مخلوقات آسیب پذیری هستیم پس خیلی ساده کارمان به آنجا کشیده می شود 55 00:03:45,646 --> 00:03:49,977 ولی برگشتن از دنیای مردگان، این قسمت سخت ماجراست. پس اینه اید باید تلاشش را بکند 56 00:03:49,977 --> 00:03:54,600 و راهی پیدا کند تا نظم معمولی امور را به هم بزند و وارد آنجا بشود ولی 57 00:03:54,600 --> 00:03:58,579 به طریقی بتواند بازگردد. سیبیل به او می گوید که راهی وجود دارد 58 00:03:58,579 --> 00:04:02,090 که به واسطه اش او قادر به انجام این کار می شود او می بایست 59 00:04:02,090 --> 00:04:06,128 یک شاخه درخت مخصوص را پیدا کند چیزی که آن را شاخه طلایی نامیده اند 60 00:04:06,304 --> 00:04:10,108 این عنوان در مطالعات اسطوره شناسی شهرت پیدا کرده است که بر روی این قطعه زیبای ویرژیل 61 00:04:10,108 --> 00:04:12,800 نهاده شده و در مطالعات معاصر شهرت زیادی پیدا کرده است 62 00:04:13,000 --> 00:04:18,409 وقتی که جیمز جوید، جورج فریزر تصمیم گرفت نامی برای کار بنیادین خود در مطالعات اسطوره شناسی انتخاب کند 63 00:04:18,409 --> 00:04:23,350 در اوائل سال1900، او تصمیم گرفت که آن را شاخه طلایی بنامد 64 00:04:23,350 --> 00:04:28,626 از آن به بعد این عنوان حداقل در مطالعات معاصر به صورت مشخص 65 00:04:28,626 --> 00:04:31,497 برای این تصویر جا افتاد و استفاده شد 66 00:04:31,497 --> 00:04:37,040 خب ببینیم که چه اتفاقی می افتد. به یاد دارید که وقتی سیبل این موضوع را مطرح می کند 67 00:04:37,040 --> 00:04:42,486 می گوید که او می بایست برود و این شاخه را پیدا کند 68 00:04:42,718 --> 00:04:46,976 شاخه در دنیای مردگان است و سبیل می گوید که شاخه 69 00:04:46,976 --> 00:04:50,615 با خواست خود و به سادگی به دست او خواهد افتاد اگر سرنوشت او را فراخوانده باشد 70 00:04:50,847 --> 00:04:53,634 در سطر 215 آمده است این مطلب 71 00:04:53,634 --> 00:05:00,446 بعد سیبل پیشتر می رود و می گوید که اگر سرنوشت تو نباشد هیچ راهی وجود ندارد 72 00:05:00,446 --> 00:05:04,550 که تو بتوانی این شاخه را به زور از جایش بکنی هر چقدر هم که سعی کنی 73 00:05:04,550 --> 00:05:09,156 پس یا باید به خواست خودش جدا شود و یا اینکه هیچ راهی وجود ندارد که 74 00:05:09,156 --> 00:05:12,503 تو بتوانی آن را بکنی پس اگر سرنوشت تو این باشد که به دنیای مردگان بروی 75 00:05:12,503 --> 00:05:16,834 شاخه به سادگی به دست تو می افتد و اگر سرنوشت تو نباشد هیچ راهی وجود ندارد 76 00:05:16,834 --> 00:05:21,749 که بتوانی آن شاخه را از جایش بکنی ببینید که چه اتفاقی می افتد 77 00:05:21,749 --> 00:05:25,436 در صفحه 167 از این ترجمه در سطر 295 و ادامه اش 78 00:05:25,436 --> 00:05:27,952 چه اتفاقی می افتد وقتی اینه اید به آنجا می رود 79 00:05:28,128 --> 00:05:30,878 سطرها بر روی صفحه پشت سر من هم نوشته شده است 80 00:05:30,878 --> 00:05:35,853 چنان درخشان بود در انبوه تیره شاخساران آن شاخه سبز نمایان می کرد شاخه طلایی را که در وزش ملایم باد می لغزید 81 00:05:35,853 --> 00:05:38,662 اینه اید یکباره شاخه را به چنگ گرفت 82 00:05:38,662 --> 00:05:42,992 و شاخه به سختی از جایش کنده شد و بعد او شاخه را به غار سیبل برد 83 00:05:42,992 --> 00:05:45,643 اینجا کاملا مشخص نشد که چه اتفاقی افتاد 84 00:05:45,643 --> 00:05:50,244 ولی ویرژیل موقعیتی را توصیف می کند که انگار میان دو 85 00:05:50,244 --> 00:05:54,334 راه جدا از هم و کاملا متضادی کهسیبل توصیف کرده قرار دارد 86 00:05:54,334 --> 00:05:57,345 یا اینکه شاخه در دست تو می افتد اگر سرنوشتت این باشد 87 00:05:57,345 --> 00:06:01,094 یا اینکه سرنوشتت نیست و هر چقدر هم که زور بزنی دستت به شاخه نمی رسد و نمی توانی آن را بکنی 88 00:06:01,094 --> 00:06:03,480 ولی خب در توصیف ویرژیل شاخه در دستان اینه نمی افتد 89 00:06:03,480 --> 00:06:07,136 و البته تلاش اینه برای کندن شاخه طلایی هم با شکست مواجه نمی شود 90 00:06:07,136 --> 00:06:11,879 او با قدرت شاخه را می گیرد و شاخه را با خشونت از جایش می کند 91 00:06:11,879 --> 00:06:16,499 و ان را به غار سیبل می برد. پس به ما دراینجا یک امکان دیگر داده شده 92 00:06:16,499 --> 00:06:20,995 انگار سیبل این امکان را جا انداخته بوده. در واقع این امر الگوی کار ورژیل است 93 00:06:20,995 --> 00:06:25,984 شرایطی را او ایجاد می کند و امکانات را بسیار واضح بیان می کند ولی 94 00:06:25,984 --> 00:06:31,097 بعد راه میانه دیگری پیدا می کند تا بگوید در واقع اتفاق دیگری افتاد 95 00:06:31,097 --> 00:06:36,086 او دوباره برنمی گردد که برای ما توضیح بدهد که اوه منظورم از این آن بوده است 96 00:06:36,086 --> 00:06:40,272 او این حوادث را همانطور رها می کند ه عنوان یک عنصر ناهمخوان در داستان 97 00:06:40,479 --> 00:06:46,611 این سبک از باقی گذاشتن سایه ها در متن، جاهای تیره، نقطه هایی که به نظر اصلا 98 00:06:46,611 --> 00:06:51,228 با آن پارامترهایی که خودش قرار داده بود همخوانی ندارند 99 00:06:51,228 --> 00:06:54,260 این امر را در مورد ازدواج دیده ایم و 100 00:06:54,260 --> 00:06:59,324 در مورد دیدو و اینه اید در غار هم شاهدش بودیم سخت است که بفهمیم واقعا چه اتفاقی آنجا می افتد 101 00:06:59,324 --> 00:07:02,158 مورد شاخه طلایی هم مانند مثال های قبل سخت می شود درک کرد 102 00:07:02,158 --> 00:07:05,007 آیا اینه اید می بایست شاخه را از 103 00:07:05,007 --> 00:07:07,289 جایش بکند؟ آیا سرنوشت اینه اید ان بوده که به آنجا برود؟ 104 00:07:07,289 --> 00:07:12,373 خب، ما واقعا نمی شنویم سرنوشتش این بوده چون شاخه راحت به دستش نمی افتد 105 00:07:12,373 --> 00:07:17,458 ولی ما این را هم نمی شنویم که سرنوشتش این نبوده که آنجا باشد چون او 106 00:07:17,458 --> 00:07:20,718 توانست شاخه را بکند و ویرژیل گفت که اگر اینه اید 107 00:07:20,718 --> 00:07:24,760 سرنوشتش این نبوده که آنجا باشد، به هیچ وجه نمی توانست شاخه را بکند 108 00:07:24,760 --> 00:07:30,010 خب. با عبور از این بخش که جزئیاتش مجهول باقی ماند ما راهی جهان مردگان می شویم 109 00:07:30,010 --> 00:07:33,467 در این قسمت احضار خدایان دنیای مردگان را داریم 110 00:07:33,467 --> 00:07:38,717 که ویرژیل همچنان که داریم در دنیای مردگان پایین می رویم برای ما توصیف می کند. همچنان که در غار پایین می رویم 111 00:07:38,717 --> 00:07:43,455 در مورد هیکات می شنویم و شب(night) و زمین (earth)، پروسرفینا که یونانی ها به او پیرسفان خطاب می کردند 112 00:07:43,455 --> 00:07:46,066 جهان مردگانی که ویرژیل توصیف می کند واقعا در زیر زمین واقع شده است 113 00:07:46,066 --> 00:07:48,396 ما به همراه اینه اید و سیبل پایین می رویم 114 00:07:48,396 --> 00:07:52,686 ویرژیل به ما معماری ای نشان می دهد که کاملا قابل انطباق و پر از جزئیات است و 115 00:07:52,686 --> 00:07:56,287 کاملا القا کننده این مطلب است که داریم به سمت پایین حرکت می کنیم. مرگ و اندوه در اطراف ما توصیف شده 116 00:07:56,287 --> 00:07:58,300 و چیزهای وحشتناکی را می بینیم که 117 00:07:58,300 --> 00:08:01,107 دور و بر ما اتفاق می افتد ولی ویرژیل در خط 400 از ترجمه ای ما 118 00:08:01,107 --> 00:08:05,502 تبیین می کند که این صداها تنها هیولاهایی شبه وار هستند و ما واقعا نمی بایست از آنها بترسیم 119 00:08:05,661 --> 00:08:09,209 ما در زیر زمین در دنیای مردگان هستیم که اشیاء هیچ جوهری ندارند 120 00:08:09,209 --> 00:08:13,605 پس در آنجا هیچ چیزی وجود ندارد که بتواند به صورت فیزیکی به شما آسیب برساند 121 00:08:13,605 --> 00:08:16,200 از آن موجودات بدترکیب که اطرافمان غوطه می خوردند. آنها تنها شبح هستند 122 00:08:16,359 --> 00:08:20,794 این نوع نگاه خاص ویرژیل است که سعی می کند در دنیای فانتزی همه چیز را منطقی و 123 00:08:20,794 --> 00:08:23,554 علمی نشان بدهد و اینگونه دنیای مردگان را توصیف کند 124 00:08:23,743 --> 00:08:28,448 ما در این مسیر پیش می رویم تا اینکه از رودخانه استیکس عبور می کنیم 125 00:08:28,448 --> 00:08:31,898 و به طبقه موسوم به لیمبو می رسیم و باقی طبقات جهان مردگان را مشاهده می کنیم 126 00:08:31,898 --> 00:08:36,540 در مسیرمان با شبح کسی روبرو می شویم به نام پالینوروس. به نام او 127 00:08:36,540 --> 00:08:41,433 در آخر فصل قبل اشاره شده بود. او به یاد می آورد که سکان کشتی به دست در حال هدایت کشتی بوده است 128 00:08:41,433 --> 00:08:44,875 که می میرد ولی ما از مرگش بی اطلاع بوده ایم 129 00:08:44,875 --> 00:08:49,574 خب ما با پالینوروس در این هیئت روبرو می شویم که بسیار شبیه وضعیتی است که الپنور در 130 00:08:49,574 --> 00:08:51,509 داستان اودیسه دارد. به یاد دارید او را؟ 131 00:08:51,675 --> 00:08:55,489 در داستان هومر ما از مرگ الپنور بی اطلاع هستیم 132 00:08:55,489 --> 00:08:57,977 به جهان مردگان می رویم و با او ملاقات می کنیم 133 00:08:57,977 --> 00:09:01,571 انگار به او می گوییم: سلام! اوضاع احوال خوبه؟ بعد الپنور به ما می گوید: سلام! دست بجونبان. جسد مرا دفن کن 134 00:09:01,571 --> 00:09:05,053 مردگان دوست دارند که بدنشان دفن شود و بعد از اینکه ما از جهان مردگان بیر ون آمدیم 135 00:09:05,053 --> 00:09:09,145 به سراغ جنازه الپنور می رویم و دفنش می کنیم. در داستان ویرژیل هم تقریبا همینطور است 136 00:09:09,145 --> 00:09:11,798 پالینوروس در این داستان تنها نیست 137 00:09:11,798 --> 00:09:14,231 میسنوس هم با او همراه است 138 00:09:14,231 --> 00:09:18,834 پالیناروس جلوی ما ظاهر می شود و می گوید من مرده ام ولی شما نمی دانستید. از شما می خواهم 139 00:09:18,834 --> 00:09:25,279 که بدن مرا دفن کنید و بعد از سیبل می شنویم که توضیح می دهد بدن پالیناروس را محلی هایی که در آن اطراف هستند دفن خواهند کرد 140 00:09:25,279 --> 00:09:28,916 پس ما مجبور نیستیم که در انتهای داستان برویم و جنازه او را دفن کنیم 141 00:09:29,089 --> 00:09:33,303 و ما همچنان در دنیای مردگان جلو می رویم و 142 00:09:33,303 --> 00:09:38,093 با مسینوس رویارو می شویم که او هم مرده است 143 00:09:38,093 --> 00:09:41,210 و قبلا دفن شده است و ما اور ا به عنوان یکی از ارواح دنیای مردگان می بینیم 144 00:09:41,210 --> 00:09:46,001 پس در این نقطه ویرژیل شخصیت الپنور را از اودیسه می گیرد و آن را تقسیم می کند 145 00:09:46,001 --> 00:09:50,735 و دو شخصیت میسنوس و پالینوروس در واقع هر کدام قسمتی از نقش الپنور را بازی می کنند برای ما 146 00:09:50,908 --> 00:09:53,710 پس از این مرحله و به همراه قوت قلبهای سیبل 147 00:09:53,710 --> 00:09:58,447 و ملامت ها و اشارت های او به شاخعه طلایی ما خودمان را به آن سوی رودخانه استیکس می رسانیم 148 00:09:58,447 --> 00:10:01,472 به وسیله قایق کارنوس. ولی متوجه یک مطلب می شویم ولی اینه اید 149 00:10:01,472 --> 00:10:05,296 یک انسان دارای جسم سوار بر قایقی می شود که قرار بوده فقط اشباح را سوار کند 150 00:10:05,296 --> 00:10:09,574 قایق زیر بار می شکند. دوباره در اینجا ویرژیل با نگاه منطقی خود وارد شده است و 151 00:10:09,574 --> 00:10:14,080 و می خواهد به طور دقیق توصیف کند که چه اتفاقی می افتد وقتی که یک انسان زنده وارد 152 00:10:14,080 --> 00:10:17,208 دنیای مردگان می شود. این مطلب مرا یاد نویسندگان بزرگ 153 00:10:17,208 --> 00:10:20,178 داستان های علمی تخیلی امروزی می اندازد 154 00:10:20,337 --> 00:10:24,366 آنها هم قوانین فیزیکی ای که برای ما شناخته شده است را می گیرند و بعد 155 00:10:24,366 --> 00:10:29,297 سعی می کنند آنها را در جهانی اغراق شده کنار بزنند ولی بعضی از این قوانین را همچنان حفظ می کنند 156 00:10:29,297 --> 00:10:33,432 این اتفاق در اینجا و در مورد ویرژیل هم می افتد 157 00:10:33,432 --> 00:10:37,250 در آنجایی که قایق کرنوس شکاف بر می دارد و آنها بالاخره به آن سوی رودخانه می رسند 158 00:10:37,250 --> 00:10:42,806 در سطر 516 از ترجمه ما، با سگی روبرو می شویم به نام سربروس که 159 00:10:42,806 --> 00:10:46,753 که نگهبان جهان مردگان است. برایش یک کیک می اندازیم. این او را ساکت می کند و به ما اجازه عبور می دهد 160 00:10:46,920 --> 00:10:51,584 زمانی که وارد طبقه لیمبو می شویم در آنجا با مردگان ابدی روبرو می شویم 161 00:10:51,763 --> 00:10:56,473 اینجا اشباح کودکان هستند، کسانی که روحشان به طرقی ناعادلانه لعن شده است. کسانی که خودکشی کرده اند 162 00:10:56,473 --> 00:11:01,124 کسانی که به خاطر عشق مرده اند و ما در آنجا با دیدو ملاقات می کنیم 163 00:11:01,124 --> 00:11:06,430 اینجا مکان اندوه باری است. اصلا جای خوبی نیست و برای افرادی گذاشته شده است که 164 00:11:06,430 --> 00:11:11,021 لزوما کار بدی انجام نداده اند بلکه تنها مسئله این است که مرگ آنها به گونه ای 165 00:11:11,021 --> 00:11:13,666 بوده که شرایط به آنها اجازه لذت بردن را در آن مکان نمی دهد 166 00:11:13,666 --> 00:11:18,535 این وضعیت در دنیای پس از مرگ وجود دارد و ما هم می خواهیم 167 00:11:18,535 --> 00:11:21,878 ببینیم که دقیقا چه شرایطی است. و پاسخ به زودی به دستمان می رسد 168 00:11:21,878 --> 00:11:26,454 ما قضات را می بینیم که در آن پایین مشغول هستند. مینوس دارد بر ارواح قضاوت می کند 169 00:11:26,454 --> 00:11:31,264 و آنها را به مسیرهای مختلفی می فرستد. همانطور که پایین می رویم انبوهی از مردم 170 00:11:31,264 --> 00:11:35,970 را می بینیم که با چیزهای نکبت باری دست به گریبان هستند و عاقبت ما به تارتاروس می رسیم 171 00:11:35,970 --> 00:11:38,695 و آنجا بدترین گناهکاران قرار دارند 172 00:11:38,695 --> 00:11:40,983 اینه اید کنجکاو است و می خواهد اینها را ببیند 173 00:11:41,147 --> 00:11:44,416 ولی سیبل جلوی او را می گیرد."تو نمی توانی به آنجا بروی. آنجا بسیار هولناک است" 174 00:11:44,580 --> 00:11:49,157 رادامانتوس به عنوان قاضی آنجاست و کارهای بسیاری با مجازاتهای وحشتناکی روبرو می شنود در آنجا" 175 00:11:49,157 --> 00:11:53,715 و بعد او خودش شروع به توصیف آنجا می کند و بعد می گوید که باید به راهمان ادامه بدهیم 176 00:11:53,715 --> 00:11:59,330 و در اینجا ما توصیفاتی از ویرژیل می شنویم در صفحه 178 که 177 00:11:59,330 --> 00:12:01,686 پایین ترین طبقه در تقاطع محورهاست "نقطه ای فرضی در هسته زمین که تمامی محورهای فرضی به آنجا می رسد" 178 00:12:01,686 --> 00:12:03,851 حالا اینجا هستیم در قعر دنیای مردگان 179 00:12:03,851 --> 00:12:07,049 و اگر منظور ویرژیل از پایین رفتن، عبور از هسته مرکزی زمین است این چه معنایی می تواند داشته باشد؟ 180 00:12:07,196 --> 00:12:10,739 ما در دنیای مردگان هستیم. چگونه می شود که پایین رفتن به معنای عبور کردن باشد؟ منظور در اینجا این است که عبور کردن دلالت بر وضعیت افقی دارد و ما در یک وضعیت عمودی قرار داریم 181 00:12:10,739 --> 00:12:13,052 و بعد سیبل شروع می کن به توصیف شب که دارد حلول می کند 182 00:12:13,052 --> 00:12:15,856 حالا سوال اینجاست که اگر ما در حال عبور هستیم پس چگونه شب بر ما وارد می شود. 183 00:12:15,856 --> 00:12:19,104 در این بخش استاد سعی دارد یک سری توجیهات 184 00:12:19,104 --> 00:12:22,302 عجیب و غریب ارائه بدهد که چرا ویرزیل از چنین تعبیراتی 185 00:12:22,302 --> 00:12:26,484 استفاده کرده است که البته به شدت احمقانه و غیر منطقی است 186 00:12:26,484 --> 00:12:30,076 بنده فکر کردم این بخش ارزش وقت گذاشتن و ترجمه کردن را ندارد 187 00:12:30,076 --> 00:12:32,635 اگر دوستی لازم دید که این بخش را هم به طور کامل دریابد امیدوارم از دست من عصبانی نشود 188 00:12:32,635 --> 00:12:36,509 ولی توضیح این مطلب واقعا دشوار است. ما در جهان مردگان گیر افتاده ایم 189 00:12:36,509 --> 00:12:40,834 این ترجمه در این بخش واقعا عالی است 190 00:12:40,834 --> 00:12:45,488 یکی از بهترین ارائه ها از دنیای مردگان ویرژیل است 191 00:12:45,488 --> 00:12:50,142 و شما واقعا دوست ندارید که مدت زیادی را در اینجا بگذرانید 192 00:12:50,142 --> 00:12:53,591 سیبل هم آماده است که ما را از اینجا عبور بدهد 193 00:12:53,591 --> 00:12:57,478 سیبل به اینه اید می گوید که زود باش باید برویم جهان در حال topsy-turvy است 194 00:12:57,478 --> 00:13:02,187 واقعا دشوار است که بفهمیم کجا هستیم ولی من فکر می کنم که ویرژیل دارد سرنخ هایی به ما می دهد 195 00:13:02,187 --> 00:13:05,198 با توصیف ورود شب و همچنین توصیف مقطع همه محورها 196 00:13:05,198 --> 00:13:08,210 در اینجا ما از این نقطه عبور می کنیم، شکر خدا! 197 00:13:08,210 --> 00:13:11,554 چیزهای هولناکی که در اینجا دیدیم. مردم همه جا در حال مجازات شدن بودند 198 00:13:11,554 --> 00:13:14,156 و ما از اینجا به بعد وارد دنیای متفاوتی می شویم 199 00:13:14,156 --> 00:13:16,280 آنجا درخشان و نورانی تر است 200 00:13:16,439 --> 00:13:20,793 اولین شخصیتی که در آنجا با آن روبرو می شویم پدر اینه اید است و او 201 00:13:20,793 --> 00:13:23,076 آنجا را به ما معرفی خواهد کرد 202 00:13:23,076 --> 00:13:27,111 و همزمان یک سری توضیحات بسیار مهم به ما در مورد همه چیزهایی که تا به حال در 203 00:13:27,111 --> 00:13:31,200 دنیای مردگان دیده ایم ارائه می دهد.