Op dit punt in de cursus gooien we het roer om. We verlaten de wereld van Homerus en de rijke verhalen die daarin verteld worden. En we begeven ons in andere genres. De komende paar weken gaan we persoonlijk kennismaken met de goden. We gaan tijd doorbrengen in hun tempels, we gaan ze leren kennen, en we komen te weten wat ze leuk vinden en wat niet. We gaan ze van dichtbij leren kennen. We hebben door Homerus al kennisgemaakt, maar onze hoofdpersoon daar was altijd een mens, een man, waar het om draaide, en daar richtten we ons op. De goden waren er wel, maar ze leken vooral betrokken bij het verhaal door wat de mensen belangrijk vonden. Bij wat we nu gaan lezen geldt dat niet. We gaan nu naar een episch gedicht door de dichter Hesiodos genaamd De Theogonie, en volgende week naar een verzameling hymnen traditioneel bekend als de Homerische Hymnen. Elk van deze gedichten brengt ons in de wereld van een god. We krijgen een kans te zien hoe het is een god te zijn. Wie verwacht almachtige, alwetende en in-goede wezens te vinden zal teleurgesteld worden. De Griekse goden zijn heel anders. Ze zijn vreemd, hebben hun fouten, en ze hebben hun eigen manieren om dingen te doen. Ze weten niet alles. Ze weten veel, maar ze weten niet alles. Ze hebben enorme machten. Ze hebben veel meer macht dan jij en ik maar ze zijn niet almachtig. En ze zijn zeker niet in-goed. Ze doen slechte dingen. Eigenlijk zijn ze net zoals jij en ik, als we niet zouden sterven en enorm machtig zouden zijn. Dat is zo ongeveer hoe de Grieken hun goden zien. Bovendien lijden ze, ze hebben hun beproevingen, ze proberen hun plaats te vinden in hun groep. Wie oplet op de etymologie weet al van de titel van het werk dat we deze week gaan bestuderen, Hesiodos' Theogonie, dat de goden ook geboren worden. Ja, inderdaad, hoewel de goden niet sterven, worden volgens Hesiodos en belangrijke delen van de traditie de goden inderdaad geboren. Er is een tijd waarin zij nog niet bestonden. De Griekse titel van Hesiodos' werk, Theogonie, is ontstaan uit twee woorden, theos en gonia, waar theos God betekent, en gonia geboorte, een ontstaan door geboorte. Dus we duiken in deze andere wereld door Hesiodos en door de Homerische Hymnen. We gaan naar een erg vroege wereld, veel eerder dan de Homerische verhalen die we hebben gezien over de Trojaanse oorlog en daarna. We zijn in de vroege dagen van de schepping, in een soort protozone voor de aarde ontstond. In deze vroege tijd leven mensen en goden naast elkaar. We zullen dat zien gebeuren. En als je dat tegenkomt is dat opvallend vanuit een Homerisch perspectief, maar dit is de wereld die we gaan bekijken. Dus, in de komende lessen gaan we deze goden leren kennen. We komen oog in oog met ze te staan, en tijd met ze doorbrengen in hun problemen als ze proberen hun plaats te vinden. Deze week behandelen we Hesiodos' Theogonie, en de Homerische Hymnen de week daarna.