1 00:00:04,082 --> 00:00:09,087 Πριν παρουσιάσουμε από το ένατο ως το δωδέκατο Βιβλίο, τις περίφημες του Οδυσσέα 2 00:00:09,087 --> 00:00:15,501 περιπέτειες, υπάρχει ένα άλλο μέρος του όγδοου Βιβλίου στο οποίο θα δώσουμε πραγματικά 3 00:00:15,501 --> 00:00:19,003 προσοχή. Εκεί βλέπω τη φιγούρα ενός ποιητή. 4 00:00:19,003 --> 00:00:24,009 Ο Δημόδοκος κάνει μια εμφάνιση. Και εστιάζοντας σε αυτόν το χαρακτήρα, εμείς 5 00:00:24,009 --> 00:00:30,008 πρόκειται να ρίξουμε μια ματιά στο τι μπορεί να ήταν για αυτόν τον τύπο, ο Όμηρος 6 00:00:30,008 --> 00:00:34,005 στο δικό του κόσμο. Έχουμε κάτι σαν όραμα μέσα από του Όμηρου 7 00:00:34,005 --> 00:00:38,082 τα μάτια για το πως ένας ποιητής λειτουργεί μέσα στην κοινωνία μέσω του χαρακτήρα 8 00:00:38,082 --> 00:00:42,072 του Δημόδοκου. Πολύ χρήσιμο είναι να δώσουμε λίγη 9 00:00:42,072 --> 00:00:46,024 προσοχή σε αυτό. Λοιπόν, γνωρίζουμε από το πορτραίτο το Ομήρου για τον 10 00:00:46,024 --> 00:00:50,046 Δημόδοκο ότι οι αρχαίοι ποιητές είχαν ένα ραψωδικό ρόλο στην κοινωνία τους. 11 00:00:50,046 --> 00:00:54,043 Τραγουδούσαν τραγούδια με σκοπό να διασκεδάσουν. 12 00:00:54,043 --> 00:00:59,003 Ήταν σπουδαίοι διασκεδαστές. Ήταν μέρος της ακολουθίας των πλουσίων, 13 00:00:59,003 --> 00:01:02,036 των αριστοκρατών. Τριγύριζαν μετά από κάθε δείπνο. 14 00:01:02,250 --> 00:01:07,015 Είχαν μια απαλή μουσική συνοδεία. Ίσως να είχαν και χορευτές που 15 00:01:07,015 --> 00:01:10,030 συνόδευαν τις διάφορες ιστορίες που έλεγαν. 16 00:01:10,245 --> 00:01:15,044 Και ήταν εκεί για να λένε επεισόδια από το φημισμένο μυθικό παρελθόν. 17 00:01:15,044 --> 00:01:20,062 Για παράδειγμα, σε αυτή την ιστορία, έχουμε τον Οδυσσέα τον ίδιο να ζητά, ε, θα μπορούσες 18 00:01:20,062 --> 00:01:24,997 να παίξεις αυτό που είναι για το Δούρειο Ίππο; Και ο Δημόδοκος ανταποκρίνεται στο αίτημα του, παιρνει 19 00:01:25,175 --> 00:01:30,115 το μουσικό του όργανο και αμέσως ξεκινάει να λέει την ιστορία του 20 00:01:30,115 --> 00:01:35,728 Δούρειου Ίππου, στην οποία ο Οδυσσέας πρωτοστατεί και προκαλεί στο μεγάλο ήρωα 21 00:01:35,728 --> 00:01:41,100 δάκρυα και ξεκινά τη διαδοχή των γεγονότων που οδηγούν στο να προσπαθεί να τον καλέσει 22 00:01:41,283 --> 00:01:45,023 έξω και να βρει τρόπους για να αναγνωρίσει αυτόν τον άνδρα. 23 00:01:45,205 --> 00:01:50,910 Έτσι, ένας ποιητής μετά το δείπνο θα ακούει τυχόν αιτήματα, θα λέει επεισόδια από 24 00:01:50,910 --> 00:01:57,765 αρχαίες αφηγηματικές διηγήσεις και κατέχει ένα ρόλο διασκεδαστή στην αυλή 25 00:01:57,765 --> 00:02:04,285 των ακολούθων των αριστοκρατών. Είναι επίσης γνωστοί για μερικά κατορθώματα. 26 00:02:04,285 --> 00:02:08,635 Είναι ικανοί να κάνουν πράγματα που είναι λίγο ασυνήθιστα. 27 00:02:08,635 --> 00:02:12,724 Σε δύο πράγματα θα εστιάσω εδώ. Νούμερο ένα μνήμη. 28 00:02:12,724 --> 00:02:18,477 Ένας αρχαίος ποιητής μπορούσε να καθίσει και να απαγγείλει από μνήμης τεράστια κομμάτια ποίησης και 29 00:02:18,477 --> 00:02:24,430 να τα απαγγείλει με άριστο μετρικό ρυθμό με μουσική συνοδεία με τρόπο 30 00:02:24,430 --> 00:02:28,246 εκπληκτικό. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν εκπληκτικές ικανότητες 31 00:02:28,246 --> 00:02:34,167 μνήμης και σαγήνευαν το κοινό τους με την ικανότητα τους να θυμούνται λεπτομέρειες και να λένε 32 00:02:34,167 --> 00:02:40,045 πράγματα με τόσο όμορφο τρόπο. Δεύτερον οι ποιητές επιδείκνυαν έναν συγκεκριμένο είδος 33 00:02:40,045 --> 00:02:46,054 θαυμαστής ικανότητας στο να μπαίνουν σε μια συναισθηματική κατάσταση, που οι ίδιοι 34 00:02:46,054 --> 00:02:51,646 αισθανόταν και να την υποδύονται και να την δείχνουν καθώς απάγγειλαν την ποίηση τους. 35 00:02:51,646 --> 00:02:55,530 Και κατόπιν, να την μεταφέρουν σε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων. 36 00:02:55,530 --> 00:03:01,194 Έτσι, σχεδόν δια μαγείας, μπορούν να εσωτερικεύουν κάποια υποκειμενική κατάσταση και να την μεταδίδουν σε 37 00:03:01,194 --> 00:03:05,012 άλλους ανθρώπους. Οποιοσδήποτε που βρέθηκε σε ένα δωμάτιο όπου μια 38 00:03:05,012 --> 00:03:10,031 χαρισματική φιγούρα εργάζεται τα κόλπα του, ήδη γνωρίζει ότι αυτό έχει την αίσθηση 39 00:03:10,031 --> 00:03:14,013 μιας μαγικής δύναμης. Ο βάρδος πιστευόταν πως είχε τη μαγική 40 00:03:14,013 --> 00:03:18,743 δύναμη να τα απαγγείλει έχοντας συμπαρασύρει τους ανθρώπους γύρω του με 41 00:03:18,743 --> 00:03:22,080 το τραγούδι του και έχοντας τους επηρεάσει με το τραγούδι που τραγουδιόταν. 42 00:03:22,284 --> 00:03:28,076 Μερικοί άνθρωποι στην αρχαιότητα σύγκριναν αυτή τη δύναμη με το μαγνητισμό μιας εξαιρετικής 43 00:03:28,076 --> 00:03:34,796 πράξης από απόσταση που έκανε μια ατομική κατάσταση και τον ποιητή κάτι σαν ένα είδος 44 00:03:34,796 --> 00:03:39,051 μετάδοσης που απλωνόταν στο πλήθος γύρω τους. 45 00:03:39,051 --> 00:03:45,664 Τώρα κοιτάω τη φιγούρα του Δημόδοτου ναι, μας ανοίγει κάτι σαν ένα παράθυρο στο πως ο Όμηρος 46 00:03:45,664 --> 00:03:51,003 φανταζόταν τους αρχαίους βάρδους εν δράση. Υπάρχουν επίσης μερικά ενδιαφέροντα κομμάτια 47 00:03:51,003 --> 00:03:56,094 να δούμε και βλέπουμε παραδόσεις που υπάρχουν την εποχή του Δημόδοτου και τις ιστορίες 48 00:03:56,094 --> 00:04:00,096 που λέει. Θυμόσαστε πως μια από τις ιστορίες του 49 00:04:00,096 --> 00:04:06,081 ίσως, η πιο γνωστή ιστορία του Δημόδοκου, όχι του Δούρειου Ίππου, είναι αυτή η σκηνή όπου 50 00:04:06,081 --> 00:04:12,021 η Αφροδίτη έχει μια σχέση με τον Άρη εις βάρος του αγαπημένου της συζύγου, 51 00:04:12,021 --> 00:04:15,821 του Ήφαιστου. Αυτή η ιστορία που ξεδιπλώνεται με λεπτομέρεια μας δίνει 52 00:04:16,021 --> 00:04:20,051 μια παύση και μας κάνει να αισθανόμαστε μια λύπη για τον Ήφαιστο. 53 00:04:20,051 --> 00:04:26,036 Ο Άρης έρχεται και αποπλανεί την Αφροδίτη, αυτή ενδίδει και ξεκινάνε 54 00:04:26,036 --> 00:04:30,081 αυτό το ερωτικό ραντεβού. Ο Ήλιος, ο θεός που κατοικεί στον ήλιο τα βλέπει 55 00:04:30,081 --> 00:04:36,033 όλα, αφού μπορεί να βλέπει όλα όσα συμβαίνουν στη γη και πηγαίνει 56 00:04:36,033 --> 00:04:39,091 και τα λέει όλα στον Ήφαιστο. Ο Ήφαιστος γίνεται έξαλλος με ότι 57 00:04:39,091 --> 00:04:44,176 συμβαίνει, φυσικά τότε πηγαίνει και κατασκευάζει ένα ειδικό δίχτυ φτιαγμένο από πολύ λεπτό 58 00:04:44,176 --> 00:04:47,099 μέταλλο. Είναι τέλειος στο να επεξεργάζεται διαφορετικά 59 00:04:47,099 --> 00:04:52,000 διαφορετικά είδη μετάλλων και φτιάχνει μια παγίδα που ούτε ακόμη και οι θεοί δεν μπορούν να δραπετεύσουν. 60 00:04:52,000 --> 00:04:56,089 Έτσι, την επόμενη φορά που ο Άρης και η Αφροδίτη πηγαίνουν στο κρεβάτι παγιδεύονται από του Ήφαιστου 61 00:04:56,089 --> 00:04:59,078 το δίχτυ. Και όλοι οι θεοί έρχονται τριγύρω και αρχίζουν 62 00:04:59,078 --> 00:05:02,054 να γελούν. Γελάνε με αυτή την απαίσια σκηνή, συζητώντας 63 00:05:02,054 --> 00:05:07,034 για ω,ω, τον καημένο τον Ήφαιστο. Κοιτάξτε, ο Άρης κάνει σεξ με την Αφροδίτη. 64 00:05:07,034 --> 00:05:11,028 Κρυφογελούν, κρυφογελούν, περιπαίζουν, περιπαίζουν. Και ένας η δύο από αυτούς λένε, ρε φίλε 65 00:05:11,028 --> 00:05:16,021 δεν θα ήταν ωραία τώρα να ήμασταν ο Άρης για να μπορούμε να έχουμε αυτή την όμορφη 66 00:05:16,021 --> 00:05:20,651 βασίλισσα για τον εαυτό μας και άλλα πολλά. Και είναι μια ιστορία που έχει 67 00:05:20,651 --> 00:05:24,937 κάποια κατάληξη σε αυτό. Δεν είναι ότι παραβαίνει τα όρια 68 00:05:24,937 --> 00:05:27,655 της κοσμιότητας. Και αν το κάνει στα μάτια μας, λοιπόν, 69 00:05:27,655 --> 00:05:32,066 τότε σίγουρα το ίδιο φαινόταν και στα μάτια των αρχαίων επίσης. Και στην πραγματικότητα, η ερωτική σχέση του Άρη και 70 00:05:32,066 --> 00:05:35,808 της Αφροδίτης ήταν κάτι συναρπαστικό για τους αρχαίους σχολιαστές. 71 00:05:35,808 --> 00:05:39,392 Προσπαθούσαν να καταλάβουν τι στο καλό ήθελε αυτό εδώ; 72 00:05:39,392 --> 00:05:43,441 Αυτό φαίνεται να μην προσθέτει τίποτε στην όλη ιστορία. 73 00:05:43,441 --> 00:05:48,802 Τι προσπαθεί ο Όμηρος να μας πει με αυτή την απιστία του Άρη θεού του πολέμου και 74 00:05:48,802 --> 00:05:53,608 της Αφροδίτης θεάς της ομορφιάς. Και ποιoς είναι ο ρόλος του Ήφαιστου σε όλο αυτό; 75 00:05:53,608 --> 00:05:56,637 Λοιπόν οι αλληγοριστές έχουν μια ευκαιρία για δράση με αυτό. 76 00:05:56,637 --> 00:06:00,781 Μπαίνουν και ισχυρίζονται, στην αρχαιότητα, πως υπάρχουν όλων των ειδών κρυμμένα 77 00:06:00,781 --> 00:06:04,809 υπόγεια μηνύματα σε αυτή την ιστορία της σχέσης του Άρη με την Αφροδίτη. 78 00:06:04,809 --> 00:06:09,800 Ένας από αυτούς, ο Ηράκλειτος από τον πρώτο αιώνα μ.χ. δεν είναι ο Ηράκλειτος από 79 00:06:09,800 --> 00:06:14,072 τον προ-Σωκρατικό φιλόσοφο αυτός είναι σχολιαστής της ποίησης του Ομήρου και 80 00:06:14,072 --> 00:06:18,861 ο Ηράκλειτος από τον πρώτο αιώνα μ.χ. μας λέει πως η ένωση της Αφροδίτης, η αγάπη 81 00:06:18,861 --> 00:06:23,048 με τον Άρη και η διαμάχη, είναι ουσιαστικά η ένωση της αγάπης με τη διαμάχη. 82 00:06:23,048 --> 00:06:28,052 Αυτή είναι μια ιστορία που η Αφροδίτη αφηγείται σαν μια ιστορία ένωσης της αγάπης με την διαμάχη. 83 00:06:28,052 --> 00:06:33,030 Υπάρχει γέλιο, σίγουρα, όταν οι θεοί μαζεύονται τριγύρω, αλλά είναι θεϊκό γέλιο 84 00:06:33,030 --> 00:06:37,273 διότι είναι αιτία χαράς όταν η αγάπη και η διαμάχη συναντιόνται. 85 00:06:37,273 --> 00:06:41,395 Δεν τον πειράζει τον Ηράκλειτο πως φαίνεται να γελάνε 86 00:06:41,395 --> 00:06:45,418 ειρωνικά, με ένα σαρδόνιο αίσθημα, και όχι από χαρά, αλλά αυτό δεν πείραζε 87 00:06:45,418 --> 00:06:48,426 τον Ηράκλειτο. Μια άλλη ιδέα που προώθησε επίσης, 88 00:06:48,426 --> 00:06:53,197 ισχυρίστηκε πως όλο αυτό ήταν αυτή η όλη ιστορία ήταν ένα εγκώμιο πάνω στην τέχνη 89 00:06:53,197 --> 00:06:56,068 της σιδηρουργίας. Έτσι, έχουμε φωτιά, ο Ήφαιστος που λιώνει 90 00:06:56,068 --> 00:07:00,895 τον σίδηρο, ο Άρης που τον αιχμαλωτίζει και τότε χρειαζόμαστε να έχουμε την Αφροδίτη, η μάλλον, χρειαζόμαστε 91 00:07:00,895 --> 00:07:06,061 να εφαρμόσουμε το πάθος, που εδώ αντιπροσωπεύεται από την Αφροδίτη, στη δουλειά για να είναι καλός 92 00:07:06,061 --> 00:07:09,089 ο σιδηρουργός. Και στο τέλος, θυμηθείτε, είναι ο Ποσειδώνας 93 00:07:09,089 --> 00:07:14,243 που ακυρώνει τα πάντα και όλοι οι άλλοι θεοί γελούν ειρωνικά και ο Ποσειδώνας λέει, όχι, 94 00:07:14,243 --> 00:07:18,082 όχι, αρκετά. Άστους ελεύθερους, Ήφαιστε 95 00:07:18,082 --> 00:07:21,782 άστους να φύγουν. Έτσι ο Ηράκλειτος το ερμηνεύει αυτό σαν μια ένδειξη 96 00:07:21,782 --> 00:07:26,327 πως το νερό, με τη μορφή του Ποσειδώνα διατρυπάει τον σίδηρο και τον ψύχει. 97 00:07:26,327 --> 00:07:29,607 Αυτή είναι η άποψη του Ηράκλειτου για την ερωτική σχέση του Άρη με την Αφροδίτη. 98 00:07:29,607 --> 00:07:34,842 Ένας άλλος σχολιαστής από τον πρώτο αιώνα που ονομαζόταν Κορνούτος μας λέει πως όταν 99 00:07:34,842 --> 00:07:38,506 ο Άρης και η Αφροδίτη κάνουν σχέση αυτό είναι ένα είδος μοιχείας 100 00:07:38,674 --> 00:07:43,622 Και προφανώς δικαιολογημένα λέει ότι το βάρβαρο και το βίαιο δεν ταιριάζει 101 00:07:43,622 --> 00:07:48,017 με το πρόσχαρο και το ευγενικό ούτε δένουν με φυσικότητα μεταξύ τους αλλά 102 00:07:48,017 --> 00:07:52,008 υπάρχει ένας ευγενής απόγονος διότι ο μύθος λέει πως αργότερα μετά από την συνεύρεση του 'Αρη 103 00:07:52,008 --> 00:07:56,202 και της Αφροδίτης, υπήρξε πραγματικά καρπός από αυτή τη ρομαντική 104 00:07:56,202 --> 00:07:59,548 σχέση και αυτός ο καρπός είναι η θεότητα Αρμονία. 105 00:07:59,729 --> 00:08:04,937 Έτσι έχουμε, στο κείμενο του Δημόδοτου, ναι, είναι μια παρουσίαση μοιχείας αλλά 106 00:08:04,937 --> 00:08:09,129 στο τέλος έρχεται η αρμονία. Κάτι καλό βγαίνει από αυτή τη βάρβαρη και 107 00:08:09,129 --> 00:08:13,426 βίαιη και την πρόσχαρη και ευγενική συνεύρεση. 108 00:08:13,675 --> 00:08:19,432 Τέλος, ο συγγραφέας της ζωής του Ομήρου, ένας άγνωστος που ήταν γνωστός στην 109 00:08:19,432 --> 00:08:23,099 αρχαιότητα ως Πλούταρχος, αλλά αυτό σίγουρα δεν είναι το σωστό όνομα. 110 00:08:23,248 --> 00:08:28,546 Αλλά, ο άγνωστος συγγραφέας της Ζωής του Ομήρου στον πρώτο αιώνα 111 00:08:28,546 --> 00:08:33,539 μ.χ., γράφει αυτό, ο Άρης και η Αφροδίτη είναι η αγάπη και η προστριβή και μερικές φορές 112 00:08:33,539 --> 00:08:37,520 όταν έρχονται κοντά έρχεται η αρμονία και μερικές φορές χωρίζονται μακρυά. 113 00:08:37,520 --> 00:08:42,083 Ο Ήλιος τους αποκηρύσσει, ο Ήφαιστος τους αλυσοδένει και ο Ποσειδώνας του νερού τους ελευθερώνει. 114 00:08:42,083 --> 00:08:48,238 Ισχυρίζεται πως είναι ξεκάθαρο πως η ζεστή, ξερή ουσία και η αντίθετη της 115 00:08:48,238 --> 00:08:52,544 η κρύα, υγρή μερικές φορές φέρνουν το σύμπαν κοντά και μερικές φορές το απωθούν μακριά. 116 00:08:52,544 --> 00:08:58,106 Λοιπόν υπάρχου πολλές ερμηνείες που δίνονται για αυτή την ιστορία που 117 00:08:58,106 --> 00:09:03,433 μας λέει ο Δημόδοκος για τον Άρη και την Αφροδίτη. Και την πραγματικότητα καθώς αυτό είναι πιθανόν ακόμη 118 00:09:03,433 --> 00:09:09,416 το θέμα και σήμερα, είναι τα μέρη των αρχαίων μύθων που φαίνονται παράξενα και 119 00:09:09,416 --> 00:09:15,365 είναι τα πιο ενοχλητικά για μας, αυτά που είναι τα πιο προκλητικά και ενοχλητικά. 120 00:09:15,365 --> 00:09:20,505 Αυτά είναι τα μέρη του μύθου που τραβάνε την μεγαλύτερη προσοχή και δέχονται τα περισσότερα 121 00:09:20,674 --> 00:09:24,649 σχόλια καθώς οι άνθρωποι προσπαθούν να καταλάβουν τι στο καλό συνέβηκε. 122 00:09:24,821 --> 00:09:30,015 Ορίστε ένα παράδειγμα από την αρχαιότητα ενός μύθου που λέγεται και ξαναλέγεται ερμηνεύεται και 123 00:09:30,015 --> 00:09:33,096 ξανά ερμηνεύεται. Πρόκειται να αποβάλουμε μερικά από τα 124 00:09:33,096 --> 00:09:37,912 πιο παράξενα μέρη των ένατου μέχρι δωδέκατου βιβλίου της Οδύσσειας του Ομήρου που πρόκειται να μας εισάγουν 125 00:09:37,912 --> 00:09:43,197 σε πράγματα που κάνουν την ερωτική ιστορία του Άρη και της Αφροδίτης να φαίνεται παιδαριώδης. 126 00:09:43,404 --> 00:09:47,785 Για αυτό παραμείνετε στις θέσεις σας. Θα είναι άσχημο για λίγο αλλά μην ανησυχείτε. 127 00:09:47,785 --> 00:10:03,079 Ο Οδυσσέας θα αντέξει. Θα υποφέρει αλλά θα αντέξει.