Όταν το πρώι φτάνει, ο Οδυσσέας είναι ευτυχώς ζωντανός. Αυτο το κάρβουνο, αυτή η δάδα που βρίσκεται κάτω από τις στάχτες στην παρομοίωση μας, στ'αλήθεια καταφέρνει να επιζήσει μέχρι το επόμενο πρωί. Και η φωτιά ξεκινάει. Ο Οδυσσέας ξυπνά. Σηκώνεται από τα φύλλα και όταν το κάνει βλέπει μπροστά του μια σκηνή απίστευτης ομορφιάς. Νεαρές γυναίκες που πλένουν τα ρούχα τους στην κοντινή όχθη του ποταμού. Και αν έχετε ψάξει ποτέ ή από την ευρύτερη εμπειρία σας εαν έχετε παρατηρήσει πότε οι νεαρές γυναίκες χαρακτηρίζονται ερεθιστικές στην δυτική λογοτεχνία, τότε θα ξέρετε πως το αρχέτυπο παράδειγμα είναι γύρω από μια πηγή ή σε ένα ποτάμι. Και εκεί είναι, αυτά τα όμορφα νέα κορίτσια απασχολημένα με το πλύσιμο κατά την διάρκεια της ημέρας. Και εδώ είναι αυτός ο ψαρός άντρας που βλέπει τι γίνεται. Αυτήν την αντικρουόμενη κατάσταση μεταξύ τους. Το άνθος της νιότης τους και η δική του κοντά στον θάνατο κατάσταση. Και θα κάνουμε μια σημαντική αλλαγή μεταξύ του βιβλίου πέντε και έξι. Έχουμε δει τον Οδυσσέα να υποφέρει στο βιβλίο πέντε. Στο βιβλίο έξι θα τον δούμε να ξεπερνά την αντοχή του. Υπάρχουν πολλές δοκιμασίες, τις οποίες έχει ξεπεράσει και πραγματικά το ύστατο σημείο είναι αυτό με το οποίο ολοκληρώνεται το βιβλίο πέντε. Αυτή είναι μια μακρά σειρά γεγονότων του τι συνέβει στην Ωγυγία με την Καλυψώ, όχι μόνο του τι συνέβει με τον Ποσειδώνα, την καταιγίδα και το ξέβγαλμα του στο νησί της Σχερίας. Αλλά όλων των πραγμάτων που είχαν συμβεί πριν απο αυτό. Πρόκειται για μια πολύ μακρά περίοδο μαρτυρίου. Τώρα πρόκειται να δούμε τον Οδυσσέα να αντέχει, να αντιμετωπίζει το μαρτύριο του, να βάζει τα πράγματα στη θέση τους και να είναι έτοιμος να πάρει πίσω το βασίλειο του και την νόμιμη θέση του. Αν και έχουμε να κάνουμε πολλά μέχρι τότε. Κατά την διάρκεια του βιβλίου έξι, το οποίο θα δούμε τώρα, πρόκειται να βρεί το πρώτο του πάτημα μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία. Στα βιβλία επτά και οκτώ θα βρεί πιο σταθερό πάτημα σε μια πιο σύνθετη ανθρώπινη κοινωνία. Και μετά , από το βιβλίο εννιά και ύστερα θα τον δούμε να παίρνει τα ηνία και να επιδυκνύει την ηρωικότητα του με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Οπότε εδώ ο Οδυσσέας είναι ευτυχώς ζωντανός, έβγαλε την νύχτα. Τώρα πρέπει να βρει τι να κάνει μετά. Θυμηθείται ότι είναι χωρίς ρούχα, πρέπει να βρεί ένα τρόπο να βρεί ρούχα και αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να επαναφέρει την ομιλία του. Βρίσκει δίπλα του αυτές τις νέες γυναίκες να πλένουν ρούχα και βρίσκεται σε μια αμήχανη κατάσταση. Βασικά βρισκόμαστε μεταξύ της Ναυσικάς και του Οδυσσέα και ανάμεσα τους είναι η Αθηνά. Αθηνά σε ευχαριστούμε που προσέχεις τον ήρωα μας. Και ο Οδυσσέας είναι εντελώς γυμνός από οτιδήποτε. Και η αμηχανία της στιγμής και η άθλια κατάσταση του Οδυσσέα, λερωμένος, πεινασμένος. Δεν έχει τίποτα. Έχει χάσει τα πάντα, περιλαμβανομένων των ρούχων του, πρέπει να βρει ένα τρόπο να επανέλθει. Το πρώτο βήμα θα είναι να βρεί ρούχα ώστε να μπορεί να συναναστραφεί με ανθρώπους. Και για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να βρει καταφύγιο στο λόγο του. Ο λόγος είναι φίλος του Οδυσσέα. Είναι αυθεντία στην πειστικοτητα. Μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να κάνουν πράγματα για αυτόν και είναι ικανός να κάνει συμμάχους. Ο Οδυσσέας είναι απίστευτα ικανός στην τέχνη του λόγου. Οπότε όταν ξεκινά στο βιβλίο πέντε, συγνώμη στο βιβλίο έξι έχει κάποια πράγματα να κάνει. Πρώτα από όλα να έρθει σε επαφή με την ομάδα των νέων κοριτσιών, γιατί χρειάζεται ένα σύμμαχο, κάποιον να τον βοηθήσει. Αυτός σε αυτήν την άθλια κατάσταση δεν έχει τρόπο να ενταχθεί στην ανθρώπινη κοινωνία. Πρέπει να βρεί ένα τρόπο και χρειάζεται βοήθεια. Το πρώτο που χρειάζεται είναι ρούχα και για να τα βρει χρειάζεται τις λέξεις. Έτσι και στις δύο αυτές περιπτώσεις είναι μέσω της Ναυσικάς και των ακολούθων της που θα μπορέσει να τα καταφέρει. Οπότε εκείνη φτιάχνει μια σκηνή γι' αυτόν, για να επανακτήσει τον λόγο τουκαι είναι μια κρίσιμη πρώτη σύνδεση με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Οπότε πρέπει πρώτα να πείσει εκείνη. Και αυτό μας οδηγεί στον δεύτερο παγκόσμιο νόμο. Εαν θέλεις να πείσεις τους ανθρώπους πρέπει να ξέρεις το κοινό σου. Πρέπει να ξέρεις το κοινό σου. Δεν μπορείς απλά να πεις όλα αυτά που θέλεις να πεις. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλά, πιθανότατα θα θέλει να πει , ω Θεέ μου, χαίρομαι τόσο που σας βλέπω, αφήστε με να σας πω τι πέρασα. Αφήστε με να σας πω όλα αυτά τα άθλια που πέρασα. Αλλά ο Οδυσσέας ξέρει να μην το κάνει αυτό. Πρέπει να μπει στο μυαλό του ακροατηρίου, που είναι αυτή η νεαρή κοπέλα η Ναυσικά. Και αυτό που κάνει είναι να ψάξει τρόπο να την κάνει να αισθανθεί καλά. Κολακεύοντας την είναι ένας καλός τρόπος να ξεκινήσει ένα πειστικό λόγο, με γοητεία. Έκφρασε τον εαυτό σου με έναν τρόπο ο οποίος είναι ειλικρινείς στην δική σου κατάσταση. Έτσι ο Οδυσσέας δεν αρχίζει με έναν αλαζονικό τρόπο "γεια, είμαι αυτός ο σπουδαίος τύπος και ίσως να μην με πιστεύεις αλλά αλήθεια είμαι." Αυτό δεν πρόκειται να δουλέψει. Έτσι αρχίζει και ξέροντας το κοινό του, αρχίζει με ένα λόγο, με τον οποίο ξέρει ότι θα την μαλακώσει και θα την κάνει να συνδεθεί μαζί του. Έτσι αρχίζει κολακεύοντας την και με μια ειλικρινή αξιολόγηση της δικής του κατάστασης, χωρίς να υπερβάλλει. Στις σελίδες 173 και 174 της μετάφρασης μας... "Εδω είμαι στο έλεος σας πριγκήπισσα. Είστε Θεά ή θνητή; Εαν είσαι μία Θεά από αυτούς που κυβερνούν τους ουρανούς, είσαι η Άρτεμης εν ζωή, η κόρη του τρανού Δία. Το βλέπω τώρα. Απλά κοίτα την κορμοστασιά σου, το παράστημα σου, το μικρό σου εύχαρο πρόσωπο." Συνεχίζει τον λόγο του, προχωρόντας από την κολακία στον να τοποθετήσει τον εαυτό του, λέγοντας πόσο χαμηλού επιπέδου άνθρωπος είναι. Και τότε κάνει μια μικρή νύξι στο τέλος του λόγου. Εύχομαι να έχεις όλα όσα θέλεις στη ζωή. Και μακάρι οι Θεοί να σου φέρουν έναν σύζυγο, ένα σπίτι και διαρκή αρμονία. Υπαινιγμός. Τώρα φυσκά ο Οδυσσέας σκέφτεται να μην κάνει ανοίγματα στην νεαρή γυναίκα. Αλλά κατευθείαν της μιλάει με τον τρόπο που ο Όμηρος πιστεύει, στην ελληνική τότε κοινωνία μια νεαρή γυναίκα θα ήθελε να της απευθυνθούν. Είσαι όμορφη, πρέπει να είσαι μια Θεά, οι γονείς σου θα είναι πολύ περήφανοι, σύντομα θα αποκτήσεις σύζυγο. Και ξέρεις είμαι αυτός ο τύπος που ξεβράστηκε στην ξηρά και άσε με να σου μιλήσω για όλα αυτά τα πράγματα που ένα ξένος άνδρας σαν και μένα βλέπει σε ένα νεαρό όμορφο άτομο σαν και σένα. Και συνεχίζει με την μακρά λίστα. Και στιγμιαία κερδίζει κάποια τρυφερότητα από εκείνη και η άμυνα της πέφτει λίγο. Θέλει να τον βοηθήσει, είναι έτοιμη να του δώσει κάποια ρούχα. Και προσέξτε ότι δεν εμφανίζεται αληθινά δυνατός, το κάνει με πράο τρόπο. Και είναι ενδιαφέρων το υπονοούμενο που πέταξε για το γάμο. Θυμηθείται η ίδια η Αθηνά είχε σπείρει τον σπόρο του γάμου στο μυαλό της Ναυσικάς όταν την παρακίνησε να πάει να πλύνει τα ρούχα της, σελίδα 196 στην μετάφραση μας. "Είναι η ώρα να πας εκεί έξω, πάρε τις υπηρέτριες σου και πήγαινε πλύνε τα ρούχα σου. Θα τα χρειαστείς ξέρεις. Γίνονται γάμοι εδω γύρω. Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι έχουμε καθαρά ρούχα." Έτσι η ιδέα είναι να σπείρει η Αθηνά στο μυαλό της Ναυσικάς ότι κάποιος εκλεκτός άνδρας μπορεί κάποια μέρα να ξεβραστεί στην στεριά, αυτό μαλακώνει την καρδιά της και την κάνει έτοιμη να δεκτεί τον Οδυσσέα. Τώρα όταν γίνει αυτό, είναι ένα κρίσιμο πρώτο βήμα στο σχέδιο του Οδυσσέα. Πρέπει να κάνει ένα σύμμαχο για να μπορέσει να ενταχθεί στην ανθρώπινη κοινωνία. Αλλά αυτός ο πρώτος σύμμαχος είναι ήδη από μόνος του ένας μικρόκοσμος της ανθρώπινης κοινωνίας. Θέλουμε οι άνθρωποι να χρειάζονται πράγματα. Ως σπουδαίος αρχηγός, ως σπουδαίος ήρωας, ένας ήρωας εφοδιάζει τους ανθρώπους που συναντά με τα πράγματα που χρειάζονται. Και κάνοντας το αυτό, κουβαλώντας νερό για άλλους ανθρώπους, ο ήρωας έχει την ευκαιρία να κάνει και άλλου είδους πράγματα. Να οδηγήσει τους ανθρώπους στο να του δώσουν την θριαμβευτική θέση στην κοινωνία που θα έπρεπε να έχει. Αλλά αυτό γίνεται μόνο επειδή ο ήρωας το κερδίζει συμπεριφερόμενος σε μια κοινωνική κατάσταση όπως θα έπρεπε να συμπεριφερθεί ένας ήρωας. Έτσι χρησιμοποιώντας τον λόγο του μπόρεσε να κερδίσει κάτι. Κατάφερε να ντύσει τον εαυτό του με στοιχειώδη ρούχα. Έκανε μια γρήγορη συμμαχία με την Ναυσικά, με τέτοιο τρόπο που θα την βοηθήσει και τώρα είναι στο δρόμο για τα επόμενα στάδια του ταξιδιού του. Η σκηνή, την οποία μόλις είδαμε, με τον Οδυσσέα να ξεβγάζεται στην στεριά, είναι μια σκηνή που όπως θα μάθουμε είναι κοινή στην εμπειρία του Οδυσσέα. Όταν μάθουμε την προηγούμενη ιστορία, όλες τις περιπέτειες του πριν φτάσει στη Ναυσικά ένα βασικό κομμάτι της ιστορίας του Οδυσσέα είναι να ξεβράζεται σε μια άγνωστη στεριά. Και μπορεί να βγεί στην στεριά σε άθλια κατάσταση, σχεδόν χωρίς ζωή μέσα του. Μπορεί να βγεί με ένα βαρκάκι ή με μια ολόκληρη στρατιά ανδρών προσπαθώντας να κατακτήσουν μια περιοχή. Αλλά πολλές περιπέτειες του Οδυσσέα αρχίζουν με την άφιξη του σε μια άγνωστη ακτή. Και στο επόμενο κομμάτι που ανυπομονούμε να δούμε στο βιβλίο επτά, ο Οδυσσέας θα κάνει το ταξίδι του προς το κέντρο μιας πόλης. Ακόμα ένα βασικό είδος δράσης που βλέπουμε τον Οδυσσέα να κάνει. Μετακίνηση από την περιφέρεια στο κέντρο. Αυτό είναι κάτι που θα δούμε στην επόμενη διάλεξη. Ανυπομονώ να μιλήσουμε γι'αυτό.